کدخبر: 31491

بهرنگ علوی از ایران رفت + عکس

بهرنگ علوی بازیگر ایرانی با انتشار عکسی در صفحه اینستاگرامش از راز خروج خود از کشور پرده برداشت

آنچه دیگران می خوانند:

بهرنگ علوی در یکم فروردین ماه ۱۳۵۹ در بیمارستان آزادی تهران به دنیا آمد. وی تک فرزند از یک خانواده سه نفره است. پدر او فرهنگی بازنشسته و از مدیران آموزش و پرورش و مادرش از مدیران شرکت مخابرات است. وی مجرد است و دارای مدرک فوق دیپلم نقشه‌کشی با کامپیوتر می‌باشد و همچنین فارغ‌التحصیل بازیگری از اولین دوره فارغ التحصیلان مؤسسه فرهنگی - هنری کارنامه است.

بهرنگ علوی (5)

(عکس خود دقایقی در اینستاگرام بهرنگ علوی منتشر شده بود و سپس حذف شد )

او از کودکی بسیار به بازیگری علاقه داشت و بازیگری را از تئاتر مدرسه آغاز کرد. در سنین نوجوانی با یک تئاتر مدرسه ای، بهترین بازیگر منطقه ۶ آموزش و پرورش و نیز استان تهران شد.

پس از آن، در سال ۱۳۷۰ برای یک تئاتر «آدمک چوبی» به کارگردانی جهانگیر طاهری به صورت رسمی و حرفه‌ای انتخاب شد و بر روی صحنه تئاتر در سالن قشقائی مجموعه تئاترشهر رفت.

بهرنگ علوی (4)

علوی اولین تجربه کار تصویری را با مجموعه برنامه‌های دوربین مخفی به کارگردانی امیرحسین قهرائی آغاز کرد. پس از چند سال وقفه به دلیل ادامه تحصیل، مجدداً فعالیت خود را با تئاتر از سر گرفت که در این بین، شاگرد اساتیدی همچون محمد رحمانیان، حمید امجد، مهتاب نصیرپور، پرویز پرستویی، آتیلا پسیانی، رؤیا تیموریان، پانته آ بهرام و حبیب رضایی بود.

پس از آن، به انجمن سینمای فیلم کوتاه پیوست و تجربه چند فیلم کوتاه جشنواره ای داشت. به واسطه نقش آفرینی در فیلم‌های کوتاه، برای فیلم عیار ۱۴ به کارگردانی پرویز شهبازی انتخاب شد و با تک سکانسی که در فیلم داشت، به سینما معرفی شد.

بهرنگ علوی (2)

پس از آن، شروع اتفاق‌های حرفه‌ای برای او رقم خورد. برای فیلم دربند (پرویز شهبازی) کاندیدای نقش مکمل مرد از سی و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر و برای بازی در تئاتر «زبان اصلی» (رسول کاهانی) برنده دیپلم افتخار بازیگری مرد از سی و چهارمین دوره جشنواره تئاتر فجر شد.

بهرنگ علوی علاوه بر حرفه بازیگری، به عکاسی، نویسندگی و طراحی مد مشغول است.

وی همچنین سفیر حمایت از کودکان کار، زنان بدسرپرست و سرپرست خانوار و نیز برگزارکننده گالری‌ها و بازارچه‌های خیریه است.

بهرنگ علوی (2)

بهرنگ علوی در ورزش‌های شنا، اتومبیلرانی، یوگا و بیلیارد تبحر دارد. تیم مورد علاقه او یوونتوس ایتالیا و بازیکن مورد علاقه او در فوتبال احمدرضا عابدزاده است.

بهرنگ در جریان دیدار خداحافظی عابدزاده برابر بایرن مونیخ در روزهایی که خود او کمتر شناخته شده بود، در ورزشگاه آزادی حضور داشت. 

بخشی از مصاحبه بهرنگ علوی

به دنبال قصه و نقش خوب هستم

علوی در پاسخ به این سوال که فعالیت در کدامیک از مدیوم های سینما، تئاتر و تلویزیون را ترجیح می دهد، با بیان این که کار در کلیه مدیوم ها دوست دارد ، گفت:در گذشته شکل آثاری که به مخاطب ارائه می شد، تقریبا دسته بندی خاصی داشت؛ به طورمثال بسیاری از بزرگان و اساتید دو یا سه نسل پیش از ما هنوز معتقد هستند تئاتر بهترین مدیوم برای بازیگر است. برای آنکه آن زمان فضاهایی مثل کارگاه آزاد در تئاتر وجود داشت که توانست بازیگران بزرگی را به جامعه هنری تحویل دهد و با وجود این که در آن دوره امکانات تئاتر خیلی کمتر از امروز بود، ولی بسیار قدرتمند بود.

او خاطر نشان کرد :امروز دیگر فاصله بین سینما و تلویزیون خیلی کم شده است. زمانی بود که در سینما فیلم هایی با پروداکشن های بزرگ به اکران درمی آمد که تماشای آن ها در تلویزیون خالی از لطف بود؛ ولی از هنگامی که دوربین ها به فضای داخلی خانه ها آمد و قصه ها در فضای بسته روایت شد، دیگر چندان فرقی بین فیلم و سریال وجود ندارد. امروز دیگر بسیاری از فیلمسازان بزرگ ما هم مانند آقای فرهادی و آقای شهبازی، غالباً قصه هایشان را در فضاهای بسته روایت می کنند.

بهرنگ علوی (1)

علوی که معتقد است« در حال حاضر هر سه مدیوم سینما، تئاتر و تلویزیون برای بازیگر لازم است»، متذکر شد :بسیار از این بابت خوشحالم که تلاش نموده ام در هر کدام از این مدیوم ها حتی برای یک دفعه هم که شده، به اندازه کافی جذب مخاطب داشته باشم. بطور کلی در پیشنهادهایی که در هر سه مدیوم سینما، تئاتر و تلویزیون دارم، اول از همه دنبال قصه و متن خوب و بعد نقش خوب هستم و گارد خاصی هم نسبت به هیچ یک از این سه ندارم؛ چون بهرحال هر سه آنها بازیگری است.

دوست دارم به واسطه کارهایم به شهرت برسم

علوی در جواب به این سوال که اکنون چه پیشنهادهایی از تلویزیون دارد، گفت:در حال حاضر چند پیشنهاد تلویزیونی دارم ولی به احترام مردم صبر کردم که با یک نقش ماندنی شبیه« فرزین» ادامه دهم. به هرحال توقع مردم بالا رفته و باید با حساسیت بیشتری انتخاب کنم.

بهرنگ علوی گفت:زودتر از این ها می توانستم به شهرت برسم، ولی همیشه دوست داشتم با کارهایم به شهرت برسم. بعضی از بازیگران دوست دارند که اول خودشان مشهور شوند و بعد آثارشان، ولی من از ابتدا هم دوست داشتم که به واسطه کارهایم به شهرت برسم و تنها تشنه اعتماد از سوی کارگردانانی هستم که به من نقشی را پیشنهاد می دهد.

برای فیلم سینمایی« دربند» که کاندید نقش مکمل مرد شدم، آقای شهبازی به من اعتماد کرد و من هم تلاش کردم جواب اعتماد او را بدهم. همچنین با تئاتر« زبان اصلی» رسول کاهانی توانستم به اعتماد وی پاسخ دهم و لوح تقدیر هنرپیشه مرد را برای آن تئاتر دریافت کردم و در تلویزیون هم در سریال« هشت ونیم دقیقه» موظف بودم جواب اعتماد شهرام شاه حسینی را بدهم.

دوست دارم نقش ترامپ را بازی کنم

علوی همچنین در مورد نقش هایی که در سینما داشته است، گفت:هنگامی که فیلمنامه ای می خوانم دنبال نقشی می گردم که قلابم روی آن گیر کند.

نخستین فیلم جدّی که بازی کردم« دربند» بود و با این فیلم صاحب شناسنامه شدم و به دنبال آن تمام نقش هایم که پیشنهاد شد شبیه همان کاراکتر بهرنگ فیلم« دربند» بود و به همین خاطر هم کار نکردم و صبر کردم تا روح الله حجازی نقشی را در« مرگ ماهی» پیشنهاد کند که از« دربند» دور باشد و بعد هم فیلم های« لانتوری» و« امکان مینا».

بهرنگ علوی گفت :یکی از اتفاقات جالبی که برایم رخ داد، ایفای یک سه گانه نقش های سیاسی با سه تفکر مختلف درباری( سریال معمای شاه)، آقازاده( فیلم لانتوری) و یک مأمور اطلاعات نفوذی بین مجاهدین خلق( فیلم امکان مینا) بود که هیچکدام شبیه هم نبودند. از زمانی که سیاستمدارها در دنیای امروز سلبریتی شدند، من هم تصمیم گرفتم نقش های سیاسی را تجربه کنم که در این بین تا کنون سه گانه نقشهای سیاسی رو با سه کاراکتر و سه ایدئولژی مختلف تجربه کنم و حالا پس از نقش حسین فردوست دوست دارم نقش ترامپ را هم بازی کنم

ارسال نظر: