کدخبر: 31839

عکس صمیمی رضا عطاران با شاخ اینستاگرامی + عکس

انتشار عکس صمیمی رضا عطاران با شاخ اینستاگرامی در فضای مجازی با واکنش طرفداران این بازیگر طنز روبرو شد.

آنچه دیگران می خوانند:

رضا عطاران با بازی در مجموعه تلویزیونی بیداران برای اولین بار در تلویزیون دیده شد. رضا عطاران با ایفای نقش در سریال پرواز 57 و ساعت خوش مهران مدیری به شهرت رسید.

2439528_692

بیوگرافی رضا عطاران 

رضا عطاران در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۴۷ در یکی از محله‌های شهر مشهد به‌ دنیا آمد پدر و مادرش از اهالی بخش کاخک شهرستان گناباد از توابع خراسان رضوی بودند.

رضا عطاران دیپلم خود را در رشته اقتصاد در مشهد گرفت و برای ادامه تحصیل در رشته طراحی صنعتی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تهران آمد.

شروع فعالیت هنری رضا عطاران 

اولین حضور رضا عطاران در تلویزیون با بازی در مجموعهٔ تلویزیونی بیداران در سال ۱۳۶۹ به کارگردانی اصغر عبداللهی آغاز شد.

ازدواج رضا عطاران

طاران فرزند سوم خانواده است. وی در سال ۱۳۷۳ با فریده فرامرزی، بازیگر سینما، ازدواج کرد. او در مصاحبه‌ای در خصوص بچه‌دار نشدن گفت: «اگر قرار را بر بودن یا نبودن [بچه] بگذارید به نظرم نبودن بهتر است. از ابتدا هم با همسرم هم‌عقیده بودیم و پیش از ازدواج هم به‌صورت جدی بر فرزنددار نشدن توافق کردیم.»

فیلم ورود آقایان ممنوع بیشتر از دیگر فیلم‌ها دیده شد؛ مسعود فراستی از جمله منتقدینی بود که نقد مثبتی برای این فیلم ارائه کرد. بازیگری و کارگردانی عطاران در فیلم خوابم می‌آد باعث شد که او برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین کارگردان بخش نگاه نو شود. منوچهر اکبرلو منتقد سینمای ایران نیز ارتباط با تماشاگران را یکی از نقاط مثبت فیلم دانست. فیلم بی‌خود و بی‌جهت دیگر ایفای نقش عطاران در سینما بود که او را برندهٔ دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد کرد. این فیلم نقدهای متفاوتی دریافت کرد؛ برخی منتقدین، مانند فراستی، این فیلم را بدون میزانسن جدی دانستند و برخی دیگر، مانند مهرزاد دانش، آن را فیلمی خواندند که دارای شخصیت‌پردازی مناسب است.

بازی عطاران در فیلم دهلیز موجب شد تا او نامزد جایزهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد و برنده جایزهٔ بهترین نقش اول مرد هفتمین جشن انجمن منتقدان شود. عطاران این بار برخلاف دیگر نقش‌های کمدی‌اش اجرایی جدی دارد و، بر اساس برخی نقدها، این ایفای نقش به خوبی انجام شده‌است.

مسعود فراستی از جمله افرادی بود که از این فیلم تعریف کرد او دربارهٔ این فیلم گفت: «دهلیز فیلم خوب، ایرانی و اینجایی است. آدم‌ها شناسنامه دارند و اطرافمان پیدا می‌شوند و به‌طور کلی انسان‌هایی مسئله‌دار هستند. همچنین دوربین اندازه است و از اثر بیرون نمی‌زند.» نیما حسنی‌نسب، منتقد سینما، این فیلم را فیلمی با کیفیت پایین عنوان کرد و دربارهٔ آن گفت: «جزو محدود کسانی هستم که با فیلم مهربان نیستم. به‌عنوان مقدمه باید بگویم موضع من نسبت به دهلیز موضع واکنشی و تدافعی نسبت به جریان اقلیت‌گرایی است که باعث پایین آمدن کیفیت فیلم خوب می‌شوند. ما فیلم‌سازهای خوبمان را با همین بهانه به بیراهه فرستادیم. لیاقت سینمای ایران و بهروز شعیبی بیشتر از فیلم دهلیز است و امیدوارم توقع خودمان را بالاتر از استاندارد ببریم.» عطاران در سال ۱۳۹۲ در فیلم طبقهٔ هساث بازی کرد و برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد شد.

با وجود این که این فیلم با عنوان‌هایی چون «داستان ساده اما پرکشش که می‌تواند رویدادهای کمدی فراوانی داشته‌باشد اما تماشاگر هرچقدر که صبر می‌کند کمتر چیزی نصیبش می‌شود» نقد شد، ایفای نقش عطاران خوب تلقی شده و از او به عنوان بازیگری طناز که مخاطب او را دوست دارد یاد شد.

فیلم استراحت مطلق نیز نقدهای مثبتی برای عطاران داشت. در این فیلم عطاران و ترانه علیدوستی بهترین بازیگرهای فیلم معرفی شدند و از بابک حمیدیان نیز به عنوان بازیگری باورپذیر یاد شد. با وجود مشکل‌دار خواندن فیلمنامهٔ فیلم نهنگ عنبر در برخی نقدها، از عطاران به‌عنوان کسی یاد می‌شود که ضعف‌های فیلمنامه را تا حدودی جبران کرده‌است. فیلم گینس، که با کارگردانی و بازیگری محسن تنابنده همراه بود، نقطهٔ مقابل فعالیت‌های عطاران بود. از نظر منتقدان عطاران در این فیلم درخشش همیشگی را ندارد و به‌طور کلی باید شخصیت پردازی ضعیف او را عامل حضور ضعیفش در فیلم دانست. فیلم دراکولا، که عطاران در آن علاوه بر بازیگری کارگردان و نویسنده نیز بود، هم نقدهای مثبتی دریافت نکرد.

 

ارسال نظر: